Yaz Gecesi Gökyüzü

Yaz-Gecesi-GokyuzuIlık bir yaz gecesinde, yolda karşılaşan iki arkadaş ile bir kamyonetin arkasında oturan baba oğulu aynı paydada birleştiren ne olabilir? Hayatları, tercihleri, nedenleri bambaşka iken, nasıl bir olabilirler?

Mahir dizlerimin üzerindeki dosyayı alıp kıvırıyor. Dürbün gibi yapıyor, gökyüzüne bakıyor. Gülüyorum. Mahir de gülüyor. Sonra bana veriyor dürbünü. Gözümü bir ucuna dayayıp Ay’ı hedefliyorum. Ay bir görünüp bir kayboluyor.
Dürbünü indirince, başını babasının omzuna dayamış çocukla göz göze geliyoruz.
“Ben de bakabilir miyim?” diye soruyor çocuk, şimdi doğrulduğu için başı hafifçe sallanıyor.
“Elbette!” diyorum dürbünü çocuğa uzatırken.
Mahir ile birbirimize yaslanıp, çocuğun dürbünü heyecanla gökyüzüne doğrultuşunu, orada gördüklerine hayran hayran bakışını seyrediyoruz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s