Kaleminle ve Terazinle, İyi ki Doğdun Ayfer Tunç…

bir maniniz

Onun kitaplarından birini ilk kez lise yıllarında annemin elinde görmüştüm. Bir Mâniniz Yoksa Annemler Size Gelecek. “Tıpkı benim çocukluğum,” demişti annem. “Hatta bak, -kitabın kapağını göstererek- üzerindeki elbisenin çok benzerini anneannen benim için dikmişti.” Kitabı elinde tuttuğu sürece kendi hayatı, çocukluğu daha bir önemliydi.

burdayımSonraları ben de “Aziz Bey Hadisesi” kitabıyla Ayfer Tunç’un diline vuruldum. Küçük insanların -yahut küçük sandığımız- büyük hayatlarına gömüldüm. Aziz Bey’in tamburunun telleri gibi bütün dünyayı içine dolduran bir iç titremesi kaldı kitaptan geriye. Üniversitenin ilk öğrencilik yıllarında okuduğum “Suzan Defter”in yeri benim için hep ayrı oldu. Sayfaların kilitleri açıldıkça sadece hikâye değil, akıl-kalp beraber çözülüyordu. Ortaya çıkan aşk hikâyesi o kadar güzeldi ki, bu yüzden oyuncu bir dille saklama gereği duymuş olmalı, diye düşünürüm hep.

“Ama yandınız, kül oldunuz.”

“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”

Bu iki cümleyi o zaman kullandığım not defterime yazmıştım. Sanırım defteri kaybettim ama önemli olan ne yazdığımı hatırlıyor olmam, hala bana benim yolumu çağrıştırıyor ve kendi yolumu sahiplenmemi sağlıyor olması. Aslında tanımadığınız birinin bir kaç cümle ile hayatınızı etkilemesi, bilmeden sınaması, onaması hem garip, hem de aslında tanıdıklarımızın yaptıklarından farklı değil.

suzan defterBundan yaklaşık beş sene kadar önce bir Ubor Metenga Buluşması bu tanışmamışlığı tek taraflı olarak bozdu…

İKSV Salon’da Ayfer Tunç, Yekta Kopan ve Murat Gülsoy, Yusuf Atılgan‘ın bir öyküsünü çözümlemek üzere karşımızda oturuyordu. Ubor Metenga’nın bir edebiyat buluşmasından fazlası olduğunu Açık Radyo zamanlarından zaten biliyordum. Karşımda oturan üç önemli yazar müthiş bir öykünün ve öykücünün derin gizlerini bir avuç kalabalıkla paylaşıyor gibiydi.

Odak noktam zaman zaman çözümlenen öykünün inceliklerinden kayıyor ve iki erkek yazar arasında şahane bir denge sağlayan Ayfer Tunç’a kayıyordu. Sohbete ne kadar yerinde müdahaleler ve dokunuşlar yaptığını düşünüyordum. ”İyi kadın yazar”dan öte şaşmaz bir terazisi olan bir kadın gibiydi. O sohbetten sonra hangi kitabında bir cümlesi üzerinden kendime dönsem kendimi doğru bir teraziden çıkan cümlelere emanet ediyor gibi hissiyorum.

ayfer tunç (1)

Kaleminle ve terazinle, iyi ki doğdun Ayfer Tunç…

Cansev ErdemirCansev Erdemir
İpekli Mendil Yazanı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s