Ait Olmak, Cahit Zarifoğlu

Ankara, Siverek, Maraş, Almanya, İstanbul. Farklı şehirlerde yaşamak şairlerin kaderi midir bilinmez. Ancak Cahit Zarifoğlu’nu dolaştıran şey belki bir yere ait olamama hissidir. Hangi şehir olursa olsun en rahat ettiği yerin yine kendi içi olmasıdır. Etrafındaki kalabalığa rağmen bu durum değişmez. Yakınındaki herkesten mahcubiyetle affını ister ve yine kendisine kaçar.

Dağları, kuşları, kırları katar kendi şehrine. Şiirle anlatır burayı. Namını duyanlar koşup gelirler hemen. Ama anlayamazlar önce. Aynı yerlerden birkaç kez geçmeleri; doğayı daha dikkatli dinlemeleri gerekir. Sonradan alışırlar kendine has; Zarifoğlu’na has bu yere.

Cahit ZarifoğluÇocuklara masal, büyüklere şiirle anlatılan hikayelerle dolu bir yer “Zarifoğlu Ülkesi”.

Doğanın bekçisi, doğanın kardeşi hisseder kendini. Gideceğini anladığında da en çok onlarda kalır aklı. 29 yıldır kırlarda çiçekler onsuz açıyor belki. Ama açan her çiçek, kelimeleriyle inşa ettiği bu “Zarif” ülkede yerini alıyor.

Dilvin TufekciogluDilvin Tüfekçioğlu
İpekli Mendil Yazarı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s