İstanbul – Tarık Dursun K.

istanbulİSTANBUL: “Başlıyorum ona İstanbul’u anlatmaya. Gerçekte böyle bir İstanbul var mı? Olur mu İstanbul’un böylesi? Sormuyor. Biliyor yalan söylediğimi… Bile bile, anlattığın İstanbul gerçekten varmış gibi; ağzı bir karış açık, dinliyor. Gözlerime gözlerime de bakıyor ama, inanmıyor. Kişi kör bile olsa anlar bunu.

“Yürü,” diyorum. “Sana İstanbul’u göstereyim de, bak sen de…”

Selim usta, karısı, çocuklar; ses etmiyorlar. Karım mantosunu alıyor çividen giyiyor. Elinden tutup koşturuyorum. Boyuna yokuş çıkıyoruz. Pazartesiler, perşembeler, cumalar, yine cumalar; çıktıkça evren değişiyor. Biz değişiyoruz. Yokuşun başına gelince her şey açılıyor. Görüntü genişliyor, yanlamasına uzuyor. Ama yine de kandıramıyor beni. İstanbul’u, daha büyük bir açıklıktan göstereyim istiyorum. Yapamıyorum.

Aşağıda Haliç gözükmüyor, görmüyorum. Boş boş bakıyorum. Denizi denizlikten çıkmış. Kibrit kutusu vapurların biri gidiyor, biri geliyor. Karım,

Bu mu senin İstanbul İstanbul dediğin? diyor.

O zaman işte elden ayaktan oluyorum. Susuyorum. Soluklanmadan yine yokuşlardan, alçala alçala iniyoruz. Boz bulanık bir su bizimle bir iniyor; evler arkamız sıra yükseliyor, örtünüyoruz…” Deli Otları İstanbul’un, Tarık Dursun K.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s