Leylâ Erbil – Onur Caymaz

Processed with VSCO with b5 preset

Leylâ Erbil: Bu hikâyeden Sait Faik’in Leyla Erbil ile çektirdiği fotoğraf geçti. Ölmeden önce son kez hastaneye kaldırmışlardı Leylâ Hanımı… Taze kan gerekiyordu, gecenin geç bir vakti bir okuru gelip verdi, zar zor ayıldı sabaha. Sabaha yanındaydık, konuşmuyordu pek, yorgundu, ağır ağır, zar zor; can şair dostumla birlikte oturuyorduk. Gece diyorum gülerek, bir okurunuz gelip kan vermiş size. O zaman bir laf etti de kırılan ayna oldu kelimeleri, çarpan göktaşı, deniz fenerleri yakan dalga: ‘Benim okurum mu varmış,’ dedi. Yüzüme garip bakıyordu, hayıflanır gibi söylemedi hem de… Soru sorarcasına…. İnanmıyordu öyle okuru olabileceğine… Kasımpaşa dırtları görünüyordu pencereden, kar yağıyordu, kış günü ölmek zor olacak diyordu, gözlerinde her zamanki keskin yeşil, hiç unutamam, sol kulağımın dibinde çalınıyor, mahur, incesaz… Geçiyordu her şey, geçmiyordu belki de…” Alice ile Nuri, Herkes Yalnız – Onur Caymaz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s