Otoyol – Jaklin Çelik

otoyolOTOYOL: “Gece. Saat iki. Otobüs duruyor. Gözler ön kapıda. Bir kadın. Elinde küçük bir cüzdan. Bagajsız bir yaşam koridorun sonuna doğru akıyor. Üzerindeki pembe hırkanın saç örgülerinde dışardaki hava dolanıyor. Üşüyorum. Ardında bıraktığı kadın salınımı, bir adım geriden seyirde. En arka koltuğa oturuyor. Meraklı kafalar, geriye yatırılmış koltuklarına gömülüyor yine.
‘Bir kolun bırakmadıklarından dolayı uzun, diğeri tutman gerekeni bıraktığından dolayı kısa kalacak…’
Yol akıyor. Muavin, anlam veremediğim bir lakaytlık içinde. Elindeki üç beş plastik bardak suyu uyumayan insanlara ikram ediyor. Ağzından dökülen kelimeler zorba. Gözleri velfecri okuyor. Derken otobüs, şoförün parmaklarının hükmettiği bir düğmeyle karanlığa gömülüyor. Otoyol korkutuyor. Dönemeçler. Hükmün asası virajların doğurduğu uzun farlara teslim. Uyukluyorum. Uyanıyorum. ”
Yılanların Yolu, Yılanların Yolu – Jaklin Çelik

Fotoğraf: Coşkun Atasoy

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s