BEYAZ: “Kurtarıldıktan sonra, kurtarılmak neyse; ambulansa götürdüler. Gündüzdü, çiğ beyaz… Bazı yaz geceleri, balkonda çekirdek içlerdi. Doktorlar, incecik beyaz… Yat dediler ona. Çocukken, ailecek kasabaya inmişler, erkek kardeşiyle fotoğraf çektirmişti, nedense biraz karanlık çıkmıştı orada… Yorgun beyaz. Arada gazete okurdu, sayfalar sıcacık, beyaz. Para bulunca ganyan, rakıyı süzme yoğurtla severdi. Deli beyaz. Hemşire yatın diyordu.…

Onur Caymaz – Yazarların Günlük Ritüelleri

Yazıyla geçen bir gününüz nasıl geçer? Nasıl programlarsınız? Aslında az ama sık çalışırım yazıya… Şöyle aktarayım. Gün benim için altı buçuk gibi başlar. Sabah insanıyımdır, gece ancak dizi, sinema izleyebiliyorum. Tartışma programı vs gibi çukurlara düşmeyeli üç yıl oldu, rahatım. Keşke sinema, dizi izlemek için de mümkünse gündüz vakit bulabilsem. Gece, herhalde bana okuma-yazmanın dışında…

Saka – Onur Caymaz

SAKA: “Sonra tarla al. Bakla dik. Tepede olsun. Deniz görsün. Deniz de onu görsün hem. Sonra oraya sakalar gelir. Başında boynunda sarı, kırmızı tüyler olur. Daha güzel ötmesi için gözlerini kör eder insanlar; görmezse sesine ekler bakmak istediklerini Eminönü’nde, caminin orada kaçak satarlar, merak eder cami minarelerine yan bakan rüzgârın rengini. Yoldur saka. Yoldaki türkü.…

Su – Onur Caymaz

SU: “Kahve deyince duracaksınız; kırk yıl hatırı olan başka bir şey var mı şu âlemde. Şuküfe’nin çocukluğunda kahve, padişaha özel, ayrı cezvede pişirilir, bir bardak suyla ikram edilirmiş. Padişah hazretleri, içmeden önce fincanın üzerindeki o koyu kahverengi köpüğe parmağını değdirir, o kahveli parmağı da su dolu bardağa sokarmış. Su mavi renk alıyorsa fena; kahve zehirli…

Kendi Rüyamı Yazmaya Çağıran Yazar: Onur Caymaz

Onur Caymaz’ın ilk okuduğum öykü kitabı Gece Güzelliği olmuştu. Elimdeki kitaba bakınca ilk baskı olduğunu görüyorum. Sanırım çıkar çıkmaz almıştım. Belki de Caymaz aşağıdaki satırları yazdıktan birkaç gün sonra. “İşte böyle sevgili okur, yazla birlikte Gece Güzelliği de bitti. Kitaplarım hep güze selam etmiştir. Çocuklarımdan biri daha… Birkaç güne, İletişim Yayınları tarafından yollanır kitapçı raflarına,…

Leylâ Erbil – Onur Caymaz

Leylâ Erbil: Bu hikâyeden Sait Faik’in Leyla Erbil ile çektirdiği fotoğraf geçti. Ölmeden önce son kez hastaneye kaldırmışlardı Leylâ Hanımı… Taze kan gerekiyordu, gecenin geç bir vakti bir okuru gelip verdi, zar zor ayıldı sabaha. Sabaha yanındaydık, konuşmuyordu pek, yorgundu, ağır ağır, zar zor; can şair dostumla birlikte oturuyorduk. Gece diyorum gülerek, bir okurunuz gelip…

Sonsuz İyilik

SONSUZ İYİLİK: “Hikâyemi bitirdiğimde anlamıştım: Biz vahşiler için sonsuzdu aşk; sonsuz iyilik, sadece birinin sonsuz iyiliğini istemekti. Bunun kadınla, erkekle, yatakla, yatmamakla, kavuşmakla yoktu ilgisi.” Alice ile Nuri, Onur Caymaz